Ring Thirteen

Mniejszy pierścień

Trzynaście kieszeni ponumerowanych od zera do dwunastu. Sześć jasnych, sześć ciemnych, a zero nie jest żadnym z nich.

Reguła połowy zwrotu

Jeśli padnie zero, pole o równej szansie — jasne, ciemne, parzyste, nieparzyste, niskie lub wysokie — zwraca połowę tego, co położono, zamiast przepaść w całości.

Co jest w ofercie

Pojedyncza kieszeń płaci jedenaście do jednego. Nie ma tu tercji ani kolumn; pierścień jest za mały, by dzielić go sensownie, a ich brak trzyma matematykę czytelną.

Pola parzyste

Sześć wygranych, sześć przegranych i pół przegranej z trzynastu. Wychodzi pół kieszeni na trzynaście — 3,85 procent, łagodniej, niż sugerowałaby jednokieszeniowa marża dużego pierścienia.

Pojedyncza kieszeń

Jedenaście do jednego przy jednym na trzynaście to inna historia: dwanaście kieszeni przeciw tobie i jedenaście wypłacone, co zostawia 7,7 procent. Szerokie pola to dobry interes na tym pierścieniu.

Pierścień to loteria, którą widać

Każda kieszeń losowana jest z tą samą szansą, a cały aparat masz przed oczami. Nic w grze pierścieniowej nie jest ukryte — dlatego to najczystsze miejsce, by zobaczyć, skąd naprawdę bierze się marża.

Marża to jedna kieszeń

Nagrody wyceniono tak, jakby dodatkowej kieszeni nie było. Na pierścieniu o trzydziestu siedmiu kieszeniach ta jedna różnica to 2,70 procent; dodaj drugą, a robi się 5,26. Poza tym w grze nie zmienia się nic.

Każde pole jest takie samo

Pojedyncza liczba, kolor, kolumna, tuzin — wszystkie dają tę samą marżę na tym samym pierścieniu. Rozłożenie się po planszy zmienia, jak często i ile dostajesz, a oczekiwany wynik zostawia nietkniętym.

Wzory w minionych wynikach

Zapisywanie ostatnich dwudziestu wyników przypomina badania, ale nim nie jest. Każde okrążenie jest niezależne; seria jednego koloru nic nie mówi o następnym. Tablica z minionymi liczbami istnieje, bo ludzie jej chcą, nie dlatego, że coś przewiduje.